مقدمه: تاثیر هیجانات مختلف چهره (اعم از خوشحالی، ناراحتی، ترس و خشم...) بر حافظه ی بازشناسی چهره، در چندین مطالعه بررسی شده است. از آنجا که یافته های این پژوهش ها در تناقض با یکدیگرند، این مطالعه برای ارزیابی تاثیر هیجانات چهره بر حافظه ی بازشناسی چهره طراحی شده است.روش: در این پژوهش، 45 فرد سالم (23 مرد و 22 زن) با حافظه ی طبیعی که در محدوده ی سنی 18 تا 35 سال قرار داشتند، شرکت کردند. برای ارزیابی حافظه ی چهره ی هیجانی شرکت کنندگان، با استفاده از چهره های خوشحال، خنثی و غمگین، یک تکلیف طراحی شد. داده ها به کمک نرم افزار متلب (2015b) استخراج و برای تحلیل آماری به نرم افزار SPSS16.0 منتقل شدند. برای مقایسه ی هیجان های مختلف، درصد پاسخ درست و زمان پاسخ های درست و نادرست در هر هیجان محاسبه و برای بررسی تفاوت های آنها از آزمون تحلیل واریانس مکرر استفاده شد.یافته ها: تفاوت "صحت پاسخ دهی" حافظه ی بازشناسی چهره در سه هیجان چهره معنادار است، به طوری که چهره های دارای هیجان مثبت (خوشحال) در مقایسه با هیجان منفی (غمگین) و خنثی کمتر به یاد آورده می شوند (P<0.05). از حیث زمان پاسخ های درست، بین سه هیجان تفاوت معناداری مشاهده نشد.نتیجه گیری: چهره های غمگین و خنثی بهتر از چهره ی خوشحال به یاد آورده می شوند.

زمینه و هدف: مطالعات مختلف نشان می دهد که کودکان کم شنوا در مقایسه با کودکان عادی مشکلاتی را در کلیه ابعاد رشد هیجانی شامل بیان چهره ای، بازشناسی هیجانی، قواعد تظاهری، فهم هیجانات آمیخته و متضاد و نظریه ذهن خوانی نشان می دهند. هدف مقاله حاضر مروری بر پژوهش های انجام گرفته در زمینه بررسی مشکلات رشد هیجانی در کودکان کم شنوا بود.یافته های اخیر: برخی یافته ها نشان می دهند در سنین پایین عملکرد کودکان کم شنوا مشابه عملکرد کودکان شنواست. در بررسی قواعد تظاهری در کودکان کم شنوا می توان اذعان کرد الگوی پاسخ دهی کودکان کم شنوا ممکن است نشان دهنده مشکلات آنان در درک حالات ذهنی نباشد، بلکه ناشی از ناتوانی آنان از بیان کردن دلایل خود در این موقعیت ها باشد. به طور کلی یافته های تحقیقاتی نشان می دهد که فهم و درک هیجانی در جنبه ها و ابعاد مختلف با توانایی های ارتباط زبانی کودک مرتبط است.نتیجه گیری: الگوی نتایج به دست آمده بر مبنای فرضیه مکالمات، مبین این است که کودکان ناشنوا در بیشتر ابعاد رشد هیجانی مانند تفسیر و تشخیص هیجانات چهره ای، عملکردی مشابه همسالان شنوا دارند اما این کودکان در فهم قواعد تظاهری و نظریه ذهن خوانی که در آن تجربه مکالمات نقش اساسی دارد عملکرد ضعیف تری داشتند. یافته های اخیر به طور کلی نشان می دهد که زبان نقشی اساسی در رشد هیجانی کودکان دارد و بنابراین کودکان ناشنوا در مقایسه با کودکان شنوا عملکرد ضعیف تری دارند.

مقدمه: افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر، دارای نقص­هایی در درک، تنظیم و ابراز هیجانات خود هستند. هدف از پژوهش حاضر، تعیین تفاوت بازشناسی حالات هیجانی چهره و هیجانات خودآگاه شرم و احساس گناه بین دانشجویان دارای علائم اختلال اضطراب فراگیر و عادی بود.روش: این پژوهش یک طرح علی-  مقایسه­ ای، با جامعه آماری 400 نفر از دانشجویان دانشگاه شهید مدنی آذربایجان بود. پس از بررسی تمامی اعضای جامعه، تعداد 20 نفر از دانشجویانی که نمرات بالاتر از سطح برش مقیاس اختلال اضطراب فراگیر اسپیترز و همکاران (2006م) کسب کردند و سپس  ملاک ­های مصاحبه بالینی ساختار یافته تشخیص اختلال ­های روانی را برآورد نمودند، به عنوان گروه دارای علائم اختلال اضطراب فراگیر انتخاب شدند و سپس دانشجویان دیگری با همین تعداد و مبنا، متشکل از افراد بهنجار انتخاب گردید. همه آزمودنی­ها از لحاظ نمرات در منتخبی از تصاویر آزمون بازشناسی هیجانی چهره اکمن و فرایزن (1976) و مقیاس حالت شرم و گناه مارشال و همکاران (1994) مورد بررسی قرار گرفتند.نتایج: برای تحلیل داده­ها از روش تحلیل واریانس چندمتغیره استفاده شد که نشان دهندة معنی­داری تفاوت بین دو گروه بود. در ادامه نتایج تحلیل تک متغیره نشان داد، بین گروه بهنجار و گروه دارای علائم اختلال اضطراب فراگیر در بازشناسی هیجانی حالات چهره تفاوت معناداری وجود ندارد. در حالی که بین دو گروه در هیجانات خودآگاه شرم و احساس گناه تفاوت معناداری وجود داشت و دانشجویان دارای علائم نمرات بالاتری در این مقیاس به دست آوردند.بحث و نتیجه­ گیری: لازم است در تبیین و درمان اختلال اضطراب فراگیر به هیجانات خودآگاه شرم و احساس گناه افراد توجه گردد.

ابومسلم نامه، سرگذشت ابومسلم خراسانی است که برپایه ساختار اسطوره ای قهرمان اژدهاکش بازآفریده شده است. پس از قتل وی، گرایش قوم ایرانی در برگشت به سوی اسطوره ها در دوران تاریخی و تبدیل تاریخ به اسطوره با انگیزه های گوناگونی صورت گرفت. در مقاله حاضر پس از بررسی ساختار قصه زندگی ابومسلم خراسانی، انواع دگردیسی ها و تحلیل ها و جابه جایی های اسطوره فریدون (قهرمان اژدهاکش) در بازآفرینی زندگی این قهرمان بررسی می گردد تا با ذکر دلائل تاریخی و روان شناختی، علت این تغییرات آشکار شود. حاصل کار نشان می دهد که اغلب بخش های بن مایه اژدهاکشی تحت تاثیر عناصر دینی تغییر شکل داده و برخی از موارد آن تحت تاثیر جابه جایی های تخیلی (ادبی) دیگرگونه شده است.

بازشناسی چهره به عنوان الگویی از رشد مهارتهای ادراکی مورد توجه خاص پژوهشگران می باشد. چهره ها مهمترین محرک های بصری را در روابط انسانی فراهم می کنند. از طریق چهره، هویت و هیجانات افراد و نیز سن و جنسیت آنها درک می شود. لذا رشد و توانایی برای خواندن چهره ها و شناسایی افراد بر اساس چهره، به عنوان مهارتی شناختی، جنبه ای اساسی از رشد شناختی و اجتماعی تلقی می گردد. تحقیقات نشان داده اند که خردسالان در مقایسه با بزرگسالان در رمز گذاری و بازشناسی چهره مشکل دارند. اینکه دشواری خردسالان در بازشناسی چهره ها، به خاطر کمبود تجربه در مواجهه با چهره هاست یا اینکه سطح پایین مهارتهای پردازش اطلاعات آنها باعث عملکرد ضعیف آنها می باشد مورد بحث می باشد. پژوهش حاضر با سنجش مهارتهای بازشناسی چهره بر روی نمونه ایرانی، تلاش دارد رشد مهارت بازشناسی چهره های ناآشنا، همگانی بودن و نقش تجربه در رشد توانایی بازشناسی چهره را بررسی نماید. شرکت کنندگان شامل سه گروه 22 نفره از کودکان 5 ساله، 9 ساله و بزرگسالان بودند که به تکالیف بازشناسی چهره در سه حالت چهره کامل، چهره داخلی و چهره بیرونی پاسخ دادند. نتایج نشان داد که در هر سه نوع از تکلیف، با افزایش سن، صحت و سرعت پاسخ دهی افزایش می یابد. پژوهش اخیر همخوان با نتایج قبلی، ضمن تاکید بر وجود فرایند رشد در بازشناسی چهره، نشان داد که با افزایش سن عملکرد کودکان در هر سه تکلیف بازشناسی چهره کامل، چهره داخلی و چهره بیرونی بهبود می یابد. نتایج تحقیق از یک طرف تایید کننده رویکرد همگانی بودن فرایند رشد بازشناسی چهره است که در همه جوامع و فرهنگ ها تحقق می یابد و از طرفی دیگر بیانگر نقش تجربه در فراگیری جنبه های تمیز دهنده چهره های انسانی است.

مقدمه: سیستم شناسایی چهره، یک سیستم بیومتریک است که با استفاده از روش های هوشمند اتوماتیک، هویت انسان را بر اساس ویژگی های فیزیولوژیکی تشخیص می دهد و تایید می کند. هدف از این پژوهش، بهره گیری از مدل HMAX بهبود یافته برای بازشناسی چهره است. HMAX مدل بایولوژیکی الهام گرفته از سیستم بینایی انسان است. در این مقاله برای بهبود عملکرد مدل HMAX از اتوماتای یادگیر، بهره گرفته شده است. اتوماتا، دارای پارامترهای آزاد الفا و بتا است، قدرت پیشگویی در محیط های غیر قطعی را دارد و برای بالا بردن نرخ بازشناسی چهره انسان، به کار می آید. روش: ورودی مدل پیشنهادی، دیتا با استاندارد FEI، شامل تصاویر 200 فرد اهل برزیل است. پس از خواندن تصاویر با دستورات نرم افزار MATLAB، تصاویر خوانده شده وارد مرحله استخراج ویژگی می شود. استخراج ویژگی با فیلترهای مدل HMAX انجام می-شود. برای محاسبه نرخ بازشناسی چهره، ویژگی های استخراج شده با مدل HMAX، دسته بندی می شود. پارامترهای مدل HMAX، با اتوماتای یادگیر تعیین می شود. HMAX، مدل سلسله مراتبی با ساختار چهار لایه ایC2, S2, C1, S1 برای تشخیص ویژگی های ریز تصاویر است. به دلیل نمایش کارایی مدل پیشنهادی، مدل HMAX بهبود یافته با مدل رقیب الگوریتم Genetic، مقایسه شده است. یافته ها: نتایج تحلیل دیتا ست، نرخ بازشناسی چهره را 08/94 درصد نشان داده است. نتیجه گیری: با توجه به نتایج این پژوهش مدل HMAX بهبود یافته، نرخ بازشناسی چهره را با دقت بالاتری نسبت به الگوریتم Genetic، نشان داد.

پیش زمینه و هدف: اوتیسم یک اختلال عصبی تکاملی است که با طیفی از نقایص رفتاری، ارتباطی و اختلال در سایر حوزه های شناختی همراه است. برخی از این نقایص از جمله نقص عملکرد بازشناسی چهره در همشیرهای بیماران مبتلا به اوتیسم نیز گزارش شده است. روش کار: 20 کودک 14-6 ساله از میان همشیرهای بیماران مبتلا به اوتیسم مراجعه کننده به درمانگاه کودک و نوجوان بیمارستان روزبه در سال 1387 و 20 کودک از میان دانش آموزان سالم مدارس به عنوان گروه شاهد در مطالعه وارد شدند. اختلالات روان پزشکی با ارزیابی بالینی توسط روان پزشک کودک و نوجوان و مصاحبه تشخیصی نیمه ساختار یافته K-SADS-PL، علائم طیف اوتیسم با استفاده از CARS، توانمندی هوشی با استفاده از آزمون ریون، و عملکرد بازشناسی چهره در دو گروه با استفاده از آزمون بازشناسی چهره بنتون BFRT ارزیابی شدند. یافته ها: میزان پاسخ های صحیح در آزمون بنتون در گروه همشیرهای بیماران مبتلا به اوتیسم تفاوت معنی داری با گروه همشیرهای افراد نرمال نداشت. سن و جنس با توانایی بازشناسی چهره ارتباط مثبت داشتند .(P=0.002) بحث و نتیجه گیری: گرچه نقص در شناخت چهره و بازشناسی آن، یکی از اندوفنوتیپ های طیف اوتیسم محسوب می شود نتیجه مطالعه ما آن را تایید نکرد. سن، توانائی های شناختی و تفاوت های روش شناسی مطالعات را می توان با نتایج متناقض در آن حوزه مرتبط دانست.

مقدمه: بازشناسی هیجان چهره نقش مهمی در تعاملات اجتماعی دارد و هرگونه اختلال در این مورد سبب ضعف در عملکرد اجتماعی افراد می شود. در این مطالعه دقت و سرعت بازشناسی هیجان چهره در سطوح مختلف وضوح تصویر در افراد سالم مورد بررسی قرار گرفت.روش: یک تکلیف بازشناسی هیجان چهره استفاده شد تا دقت و سرعت بازشناسی هنگام نمایش تصاویر هیجان های مختلف چهره (شادی، غم و خشم) و چهره خنثی در وضوح مختلف تصویر به دست آید.یافته ها: نتایج نشان دادند که دقت بازشناسی هیجان ها با یکدیگر متفاوت است به نحوی که هیجان شادی به طور معناداری دارای دقت بازشناسی بالاتری نسبت به هیجان های منفی خشم و غم بود. همچنین حالت خنثی چهره پس از شادی از لحاظ دقت و سرعت در رتبه بعدی قرار گرفت. هیجان غم نیز با سرعت کمتر و با دقت بیشتر نسبت به هیجان خشم بازشناسی شد. دقت و سرعت بازشناسی همه هیجان ها به همراه حالت خنثی چهره با کاهش وضوح تصاویر به صورت معناداری کاهش یافتند.نتیجه گیری: دقت و سرعت در بازشناسی هیجان های مختلف متفاوت است به نحوی که در اثر کاهش وضوح تصاویر هیجان چهره هم دقت و هم سرعت بازشناسی کاهش می یابد. در ضمن هیجان شادی حتی در تصاویر با مات شده همواره با دقت و سرعت بیشتری نسبت به هیجان های منفی غم و خشم و حالت خنثی بازشناسی می شود.

جلوه های هیجانی چهره یکی از پیچیده ترین حالت های ذهنی است. هدف از این مطالعه بررسی رابطه بین سبک های دلبستگی و توانایی بازشناسی جلوه های هیجانی چهره بود. در یک مطالعه مقطعی 221 نفر (100 زن و 121 مرد) از دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی از طریق روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و نسخه کامپیوتری تجدیدنظر یافته جلوه های هیجانی صورت و پرسشنامه سبک های دلبستگی را تکمیل نمودند. یافته ها حاکی از تفاوت افراد با سبک دلبستگی ایمن و ناایمن در بازشناسی حالات هیجانی چهره بود. بدین گونه که افراد با سبک دلبستگی ایمن نسبت به افراد با سبک دلبستگی ناایمن عملکرد مناسب تری داشتند. نتایج تفاوت معناداری بین سبک های دلبستگی اجتنابی و اضطرابی نشان نداد. یافته های این مطالعه در قالب تاثیرات درازمدت تجارب نخستین رابطه مادر و کودک بر توانایی بازشناسی جلوه های هیجانی چهره مورد بحث قرار گرفته است.